Johan in de Steets

De staat Delaware waar ik zit grenst aan de oostkant aan de atlantische oceaan, en heeft daar een paar mooie stranden. Een daarvan is Rehoboth beach, alwaar we het afgelopen weekend met ongeveer 10 mensen gezeten hebben. Mijn roomie Pat had me uitgenodigd mee te gaan met een reeds geplande trip met een aantal vrienden/collega´s van hem.
Aanleiding was de deelname van 3 mensen aan een triathlon die daar gehouden werd. Voor deze arme stakkers betekende dat opstaan om 6 uur, een halve mile zwemmen (in de oceaan), 7 mile fietsen en 3 mile rennen. Voor ons, als toeschouwers slechts om 6 uur opstaan. Een en al was best indrukwekkend, ook omdat er zo´n 900 mensen meededen.

Om niet in een kartonnen doos te hoeven slapen, was er een aardig huis gehuurd. Dit was een aardig groot vakantiehuis, opzich voorzien van alle luxe. De kelder van het huis, was o.a. enigszins dubieus voorzien van een slaapkamer met pantermotief. Groot pluspunt was dat er achter het huis een ´hot tub´ was, waar ´s avonds in gerelaxed kon worden!
Voor de rest was het verrassend mooi weer, dus konden we van de zon genieten op het strand en een potje football spelen. ´s Avonds was het tijd om de lokale eettentjes, en daaropvolgend de lokale bars te bezoeken. Erg gezellig allemaal!

Zo, er zit alweer meer dan een week op sinds de laatste post! De tijd gaat vlot hier.

Zoals bekend is football, baseball en basketball hier vrij populair. Voor football is er een professionele league (de NFL), maar het competetive volk hier heeft ook een competitie voor de teams van de verschillende colleges. Het seizoen voor dit ´College Football´ is sinds vorige week van start, en laat mijn roomie (and friends) dit nou erg leuk vinden.

Afgelopen zaterdag was er een wedstrijd tussen Penn state University en het heftig katholieke Notre dame (spreek uit, zo plat als je kan: nootre deeeeem), en dit was reden genoeg om af te reizen naar Philadelphia om dit in de kroeg te bekijken. En met ons een hele hoop andere hooligans, die allemaal voor Penn State waren. Erg leuk om het enorme gejuich van deze koppige fans te horen als er een goeie move gemaakt wordt door een Penn state speler. Jammer voor hen, dat ze toch keihard ingemaakt werden. Al met al een leuke light-beer-drink-ervaring!

De rest van de week was het weer clean room tijd! Ik als koppige Nederlander op mn fietsje (dat ongeveer net zo oud is al ik) naar Dupont, alle anderen met d´oto. De enkele fietser die ik tegenkom, heeft meteen een peperdure fiets, hippe helm en uberhippe kleren.
Het is erg leuk om met post-doc Hee Hyun op te werken. Hij leert me in hoog tempo hoe alles in deze cleanroom gaat, en voor de lunch neemt hij me mee naar eettentjes in de buurt.

De volgende dag meteen naar Dupont gegaan, om direct maar in het ritme te komen. Pat kan me gelukkig afzetten, iets wat wel erg fijn is. Het is best vervelend om hier zo zonder fiets, auto en openbaar vervoer te zitten. En met de benenwagen naar Dupont is toch echt te ver.

De kennis making met Dupont was erg leuk. Ik werd direct aan allerlei mensen voorgesteld, waarvan ik maar de helf van de namen kan onthouden. Het lab is erg cool, vooral omdat het eigenlijk maar door 5 mensen gebruikt gaat worden. In november is het de bedoeling dat ´we´ gaan verhuizen naar een nieuwer gebouw, waar ook een splllik splinternieuwe class 100 cleanroom inkomt!

´s Ochtend rijdt Graciela nog een stukje met me door de omgeving, om me een beetje kennis te laten maken met het stadje. We komen langs super grote huizen, die zelfs voor de begrippen hier vrij fors zijn. Opvallend is dat je geen kip, hond etc op straat ziet. ´s Middags met Hee Hyun de cleanroom in (in volledige outfit) om alvast te oefenen.

Hoogtepunt van de vrijdag was het diner met de hele groep bij Graciela thuis. Nobel prijs winnaar Horst Störmer en tevens vriend van Graciela was daar ook bij. Zeer goed diner in een erg ontspannende sfeer!

Het weekend was vrij relaxed. Zaterdag en zondag was ik alleen, Pat ging naar een bruiloft. Was kennelijk gezellig, want zondag middag was hij goed brak… Ik had dus mooi tijd om de geleende laptop van Bernadette op orde te krijgen, en wat achterstallig website werk te doen.

Maandag ben ik eens even op de fiets van Pat erop uit geweest. Volgende week krijg ik mn eigen race exemplaar (die mag ik zolang van Graciela lenen). Fietsen kan hier redelijk. Het verkeer is druk en het landschap niet zonder heuvels, maar de snelste weg naar Dupont is goed te doen (~ 5km). In de winter kan het toch nog wat problemen geven, omdat het dan koud kan worden, maar vooral omdat er aardig wat sneeuw kan vallen… Ik wil dus even bekijken of ik toch niet een auto (lees: dikke dodge of toch maar zuinige japanner) ga kopen.

Hierbij een kleine samenvatting van de eerste dag. ´s Ochtends veel te vroeg, namelijk om een uur of 5, vertrokken we naar Schiphol. ´We´ zijn hier Bernadette en Else, en natuurlijk degene die op het vliegtuig gezet werd. De rit ging voorspoedig zodat we erg ruim in de tijd zaten. Bij het inchecken bleek dat de vlucht ook nog 2 uur vertraging had, dus we hadden ruim de tijd om de compensatie in de vorm van consumptiebonnen op te maken. Na een toch wel enigszins emotioneel afscheid met een brok in de keel door de douane.

Na zon 8 uur naast een Oekrainsche dame gezeten te hebben die (volgensmij) nauwelijks engels sprak, kwam ik aan op Philadelphia INT. Hoewel anderen hier minder goede ervaringen met de douane e.d. hebben gehad , ging dit erg vlot. Erg leuk was dat mijn begeleidster Graciela hier klaar stond met de bie em dobbel joe om me naar mn nieuwe onderkomen te brengen.

Dit nieuwe onderkomen is een klein huisje wat ik samen met roomie Pat, die toevallig ook bij Dupont werkt, deel. Gelukkig bezorgen ze in de steets ook pizza´s dus hoeven we geen honger te lijden de eerste avond. Na een beetje geklets met de nieuwe huisgenoot, toch maar enigszins vroeg op bed, want de slaap begint toch wel te komen.

Zo, hierbij de eeste post op deze nieuwe, frisse pagina! Ik wilde niet zo´n gare ´waarbenjij.nu´, dus moest ik opzoek naar iets anders. Gelukkig zijn er genoeg alternatieven, waarvan Wordpress de eerste was die ik probeerde. En dat ging supervlot en bevalt prima!

Ik ben zelf geen die-hard blog-lezer, vandaar dat ik eerst ook niet echt van plan was zelf een te gaan bijhouden. Nu lijkt het me toch wel aardig, ook om voor mezelf een soort dag/week boekje bij te houden. En het scheelt natuurlijk steeds hetzelfde verhaal tikken!