Johan in de Steets

Na Thanksgiving hadden Daan en Jan nog een week over. Deze hebben ze besteed aan een dagje Washington, de rest hebben ze in Wilmington gelogeerd.
Toen ik ze wilde ophalen van het station ontstond het eerste kleine avontuur… Omdat ik even de powerrrr van de truck wilde laten zien, trok ik nogal hard op van het stoplicht. Achteraf niet zo handig, want in 1 klap stond de cabine vol stoom!! De verwarming bleek kapot gegaan, en er spoot allemaal stoom en koelwater naar binnen. Oeps… (dus $250,- sponsoring aan de locale auto repair shop…).

Helaas moest ik gewoon aan de arbeid, en kon ik niet mee op avontuurrr. De heren hebben o.a. een ‘dikke Dodge’ gehuurd: splinternieuwe luxe bak (zie foto). Hiermee zijn ze de Amish gaan opzoeken, om daarna qua cultuur volledig om te slaan in Atlantic City: dat is een soort klein Las Vegas, ongeveer 2 uur rijden. Wat hier allemaal gebeurt is kan ik maar beter niet opschrijven hier…
Om het een en ander af te sluiten zijn we nog met een collega naar de kroeg geweest, erg gezellig!

Daan en Jan (voor degenen waar geen belletje gaat rinkelen: vrienden uut Grunn) vonden het tijd om eens live te kijken hoe het met Michiel en mij gaat hier in de US. Om dit geweldige idee door te kunnen laten gaan wist Jan een gaatje te vinden tussen z’n co-schappen, en Daan gaat wat college aantekeningen doorlezen als hij terug is…

Hun reisplan: Vliegen naar Michiel in Boston, daar wat rond toeren en dan naar New York. Vanaf daar naar Washington DC om daarna terug te gaan richting mij in Wilmington. Vanaf hier wederom rondtoeren en dan de terugvlucht vanaf Philly.

Wat is een mooiere locatie voor een klein reunietje dan New York City? Wij konden niks anders bekenken in ieder geval, bijkomend voordeel dat New York grofweg halverwege Wilmington - Boston ligt. Handig dus voor Michiel en mij!

Het was een verschrikkelijk gaaf (lang) weekend: thanksgiving-donderdag t/m zondag. Donderdags aangekomen, allen met de Greyhound bus. ’s Avonds meteen eens even de grote kermis die ‘Times square’ heet opgezocht, en de nieuwe James Bond gezien: Casino Royale.

Vrijdag was het ‘black Friday’ een beruchte overdrukke shop dag voor de Amerikanen: de dag na Thanksgiving is iedereen namelijk vrij. Dit realizeerden we ons later pas. En wat doen de Hollanders? Die gaan shoppen voor nette kleding in de Macy’s (a la Bijenkorf)… Dit was namelijk nodig voor de activiteit van de avond: Michiel had afgesproken met een aantal MIT dames om naar ‘een of andere club’ te gaan. En daarvoor hadden we dus nette kleding nodig. De club bleek erg gaaf te zijn: erg dure drankjes, hippe lui en een dude op de toiletten die je de handdoekjes aangeeft… Ook kon je een tafel reserveren voor het geringe bedrag van slechts $600,- … Achteraf bleek het een van de hipste clubs van NY te zijn, met het strengste deurbeleid en mooie vrouwen. Waarschijnlijk hadden we het geluk in het gezelschap van 6 niet onaardige uitziende dames te zijn…

Zaterdag was wederom een topdag: hoogtepunten waren de basketball wedstrijd: Chicago Bulls vs. NY Knicks en het bierdrinken daarna. En natuurlijk het letterlijke hoogtepunt van de dag: het uitzicht vanaf de ‘Top of the Rock’ (Zonder rij, Met uitzicht op het Empire state building). ’s Avonds gingen we met een andere goede vriendin van Michiel op stap: bier drinken in een kroeg aan de east side, om te eindigen in een kroeg in Brooklyn… Erg geslaagde avond! Wat erg leuk is zijn de electronische juke boxen die ze hier en daar hebben! (Dance epidemic tonight!)
Zondag was het helaas tijd om weer terug te gaan naar Wilmington. Maar eerst moest er uitgebrakt worden in de Star bucks (~2,5 uur). De terugreis was enigszins spannend: Je hebt hier China town bussen, die van het China town in de ene stad naar de andere rijden. Ik had zo’n bus geboekt: de ‘Double happiness’ bus, maar deze bus heeft mij vlekkeloos thuis gebracht.

Nog een hele korte post dan: Vorig weekend heb ik mn auto gerepareerd: beide electrische ramen doen het weer! Dat moest, anders kwam hij vreemd genoeg niet door de inspectie. Gelukkig was het een hele eenvoudige reparatie, wat me niet meer dan $ 8,- gekost heeft (lang leve Ebay!). Omdat een paar mensen op een forum (speciaal voor F150 eigenaren) me erg geholpen hadden, heb ik een paar fotos gemaakt voor ze (F150 forum). Inmiddels is hij dan goedgekeurd, heb ik de title en is hij netjes geregistreerd. Ik rijd nu volledig legaal rond dus!

s’Avonds had collega Ken me gevraagd of ik ook zin had om de lokale hockey club te gaan aanmoedigen. Ken en z’n echtgenote komen uit Canada waar dat nogal populair is, en waar het gewoon ‘Hockey’ heet in plaats van ‘Ice Hockey’. Het lokale team van de University of Delaware met de geweldig stoere naam ‘Fighting Blue Hens’ heeft de tegenstander genadeloos ingemaakt! Erg leuk spelletje, veel meer actie dan football.

Wat de FMF tijdens het lustrum in 2004 met appels deed, doet men hier jaarlijks met pompoenen: zo ver mogelijk wegschieten. Het ‘Schiet je Granny‘ evenement (klik!) van de FMF was een enorm succes, kun je nagaan hoe ‘Punkin’ Chunkin’‘ (klik nogmaals!) was. Ieder jaar komt een groot aantal teams naar een groot ex maisveld, en reist een enorme hoeveelheid mensen af naar dit veld om te kijken. Het afstands record 2006 is binnen zag ik net: 3871 feet (ofwel: 1180 meter…)

Vrijdagmiddag kwam Pat met het idee hier naartoe te gaan, en zaterdag ochtend zijn we dan ook gewapend met een coolbox vol bier en warme kleding de auto ingestapt. Eenmaal aangekomen bleken we nogal onvoorbereid: naast ons werd een pickup uitgeladen met tafels, stoelen, een GRILL en twee fusten bier… Johan maakte kennis met het fenomeen tailgating (<-klikken maar weer)!

De wedstrijd duurde 3 dagen, waardoor we de grootste luchtdrukkanonnen helaas gemist hebben. Toch hebben we een aantal erg coole trebuchets gezien (zwaarder dan 45 kg…).