Johan in de Steets

Na hier al naar uitgekeken te hebben vanaf het moment dat ik nog niet eens uit Nederland vertrokken was, was het dan zover: Bernadette kwam op bezoek! Voor meer dan 2 weken maarliefst, en deze tijd had ik ook vakantie!! Veel tijd om samen wat van deze kant van het land te bekijken dus.

De eerste week hebben we onder andere Philladelphia bezocht (museum met de ‘Rockystairs!!’) de Amish weer opgezocht, en deze keer is het wel gelukt om wat van hun culinaire kunsten te genieten. Het lijkt wel wat op de gezonde Hollandse pot, dus enige gelijkenis met het Nederlandse ‘Dutch’ is er dus wel! Erg goed. Deze keer geen foto’s van hoedjes, Bernadette voelde zich wat ongemakkelijk om ze gewoon maar lomp op de foto te zetten. Verder kon ik haar een tour geven bij Dupont, gecombineerd met een gezellige lunch met m’n collega’s plus aanhang. Erg leuk!

Een bezoekje met de truck aan Washington kon natuurlijk ook niet uitblijven. Voor mij inmiddels de 3e keer, maar toch weer totaal andere dingen gezien/gedaan. Het is echt ongelooflijk hoeveel coole musea ze hier bij elkaar neergezet hebben.

3 dagen voordat we naar New York zouden vertrekken, om daar kerst met Michiel en Eefje door te brengen, kwam mijn begeleidster met het voorstel dat we wel in haar New York appartement konden logeren! Perfect natuurlijk, dus meteen het hotel gecanceld! Het appartement is eigenlijk van haar partner de nobelprijswinnaar… Een erg mooi appartement in Manhattan vol met kunst en een schitterend uitzicht over de Hudson. En bovendien gratis parkeren aan de straat, wat met de ‘rust’ rond kerst prima lukte!
De tijd in New York was echt super. Aangezien het voor Bernadette de eerste keer was, was het vooral voor haar erg indrukwekkend. De eerste avond zijn we op advies van een vriend van Michiel in Brooklyn bij een Thais restaurant terecht gekomen. Het leek wel even een verlaten dubieuze buurt toen we uit de metro stapten, maar het restaurant was erg in orde. Hierna hebben we nog even de hoogte opgezocht: we zijn naar de top van het Mariott hotel gegaan, waar je in een relaxte draaiende bar coctailtjes kan drinken!
Eerste kersdag, tevens mijn verjaardag, was het dan tijd om 1 van de dingen te doen die ik graag nog zou doen in de steets: Met de ouwe truck over times square touren. Michiel vond dit ook een top idee, en uiteindelijk hebben we de dames kunnen overhalen om op TS uit te stappen om foto’s van het avontuur te maken. 4 rondjes later zijn er ondanks lege batterijen, te snelrijdend verkeer en een bijna-ongeluk toch een aantal foto’s geproduceerd Erg grappige ervaring! ’s Avonds was het een beetje lastig om een restaurantje te vinden, maar gelukkig gaat alles in China town met kerst gewoon door.

Tweede kerstdag zijn we naar de musical Annie geweest, waar Michiel nog kaartjes voor had weten te fixen. Vooral Bernadette en Eefje hadden hier nogal naar uitgekeken, en het was zeer de moeite waard.
Verder hebben we natuurlijk ground zero, wallstreet, het vrijheidsbeeld (van een afstandje wegens tijdgebrek) en central park bekeken. Ook hebben we in het donker over Manhattan en de rest van NY uitgekeken vanaf het Empire State building, errug mooi. Dan zie je de blokjes structuur van de stad erg duidelijk.
De 27e was het duidelijk dat veel mensen weer aan het werk gingen, of misschien al mensen die voor de oud & nieuw viering kwamen, want het was ineens ontzettend druk overal. Nadat Bernadette en ik naar het Metropolitan museum geweest waren wilden we Michiel en Eefje uitzwaaien. Dat is op bizarre wijze uiteindelijk ondanks de enorme drukte nog gelukt ook!

Terug in Wilmington zijn we nog uit eten geweest met collega Hee Hyun en z’n vrouw en zoontje. Ze hadden ons mee uit eten genomen naar Koreaans restaurant, erg lekker. Daarna nog even meegeweest naar hun huis om wat te drinken, en om de geweldige tuin van de buurman te bekijken: Die heeft namelijk z’n hele huis + tuin volledig volgezet met kerstversieringen, lampjes, stalletjes, zuurstokken etc. Alles geeft licht, beweegt en maakt geluid. Het is zowaar een attractie voor de omgeving

29 December was het tijd voor ELECTRIC SIX! Deze band zette de ‘dancefloor’ in de Khyber in Philly aardig ‘on fire’! Ken, een andere collega, en zijn vrouw Anastasia wilden ook wel mee, en dus zijn we daar met z’n vieren naartoe gegaan. Van te voren was het ff afwachten hoeveel tattoo’s en motorlui we zouden aantreffen, maar het bleek een erg coole bar te zijn.
Oud en nieuw hebben we ook met Ken en Ana gevierd, en na nog wat shoppen etc was het 2 januari de laatste dag…

Een erg geslaagde vakantie!!

(Voor de verhalen van Michiel en Eefje kun je op hun blogs kijken: Michiels blog, Eefjes blog)

Ik bedacht me dat ik nog niet echt had laten weten wat ik hier nou doe. Pas op, er kan wat vaktaal tussen zitten…

Zoals al eerder gezegd leuke, kleine groep, en er wordt hard gewerkt. Ik vind dat eigenlijk erg prima, ik heb het gevoel dat er echt wat gebeurt. Toch krijg je wel de tijd om dingen te proberen e.d. Ik weet trouwens niet of het overal in Dupont er zo aan toe gaat.
We zijn bezig met micro-Cyrel zoals dat heet. (tot nu toe tenminste, we moeten een andere naam verzinnen i.v.m. copyright etc…) Cyrel is het Dupont merk voor een erg populaire druk techniek. Ongeveer alles wat je in de supermarkt aan verpakking ziet is bedrukt met Dupont Cyrel printplaten.

De bedoeling is dat met micro-Cyrel tot een resolutie van ongeveer 1 micron gegaan kan worden, voor bijv het printen van electrische circuits voor (organische) displays, RFID tags e.d. We werken dan ook samen met een bedrijf (binnenkort nog 1) waarvoor we transistor circuitjes maken. Zij bouwen er dan vervolgens een transistor van (door er een of andere (organische) halfgeleider op te kwakken). We sinds kort ook intensiever met de ´gewone´ Cyrel afdeling samen om te zien of we op hun kleine pilot aparaat circuitjes kunnen printen (met een iets grovere resolutie, ongeveer 10-100 micron). Die enginering tak vind ik ook erg boeiend.
Grappig verschil: Toen Mike, van Cyrel, het over ‘hele kleine features’ had, bedoelde hij 50 micrometer. Voor ons zijn dat hele grote features. En wij kregen allemaal de rillingen toen hij de stempel en het te beprinten substraat met zn handen aanpakte, en zonder schoon te maken ging gebruiken. Bij ons gaat alles in de cleanroom, handschoenen aan, pak aan, alles schoonmaken etc.

Komende maandag gaan we verhuizen naar een ander gebouw (eigenlijk zou dat 1 november al gebeuren…). Dit is aardig wat werk qua opruimen, inpakken en verhuizen, maar straks hebben we een splinternieuwe cleanroom, wat nieuwe apparatuur. Daar komt bij dat we ook met z’n allen in hetzelfde gebouw komen, en de kantoortjes niet meer verspreid zijn over het terrein, wat erg onhandig is.

Gerwin ging z’n zus wegbrengen naar New York na een bezoekje van haar, en het leek ons een goed idee om dat te combineren met een weekendje Wilmington. Hij was tenslotte toch ‘in de buurt!’.
Ook Michiel besloot om mooi luxe een vlucht te boeken, zodat hij op zn verjaardag dat weekend Nederlands kon praten! Werd ook wel weer eens tijd dat we elkaar zagen, was tenslotte al bijna 3 weken geleden…
Na een middagje Philly, om te verzamelen (Michiel per vliegtuig, Gerwin per bus) wachtte ons een aangename verrassing bij thuiskomst: Daar was plotseling een feestje aan de gang. Het goede voornemen om gezond te koken werd snel van tafel geveegd, en er werden een paar pizza’s besteld.
De volgende dag was het Amish tijd, met de truck richting Lancaster in Pennsylvania. Bovendien was het Michiels verjaardag vandaag! Michiel wilde z’n driving skills wel eens even wat bijschaven, dus hij heeft het meeste gereden.
De Amish leven met hun sobere levensstijl (donkere kleding, hoeden, koetsjes, boerderijen) gewoon tussen de ‘normale’ Amerikanen. Ik vond het erg vreemd en bijzonder dat deze cultuur toch gewoon blijft bestaan. Kennelijk kunnen ze weerstand bieden aan de middelen die de moderne mensch tot zijn beschikking heeft.
Het was de bedoeling om ’s avonds traditioneel ‘Pennsylvania Dutch’ te gaan eten, wat dus niks met Dutch als in ‘Nederlands’ te maken heeft. Veel rondrijden en veel dichte eettentjes later, zijn we echter beland bij een Texas Steak house, waar we een heeeerlijke steak gehad hebben (en afgezet zijn, maar dat terzijde ).

Ook zijn we nog een keer na Philladelphia geweest om de toeristische dingen eens even op te zoeken. En dan ben je snel klaar in Philly! Na een dagje rondwandelen was het tijd om even te ontspannen: Met de subway naar University City om een film te pakken.
Als afsluiter hebben we de oorsprong gevonden van de ‘Philly Cheese steak’. Althans, dat claimen ze natuurlijk. Het is een broodje dat je hier overal in de US kan krijgen, bestaande uit een slap klein stokbroodje vol met warmrosbief, en overgoten met gesmolten kaas. Een heerlijke vette hap dus! Helaas was het toen alweer tijd om de heren op het vliegveld af te zetten, en daarmee was het weekend ten einde!

(Helaas was het SD kaartje van m’n camera stuk, dus geen eigen foto’s. Gerwin: bedankt voor de fotos!)